واقعیت های پنهان مانده از مدیریت پیشین دانشکده علوم پزشکی شوشتر!+سند

وقتی نقش‌ها عوض می‌شوند؛ از سکوت تا فریاد

در روزهای گذشته، سندی از سوی رسانه بامدادخوزیان منتشر شده است که بخشی از واقعیت‌های پنهان‌مانده در مدیریت پیشین دانشکده علوم پزشکی شوشتر را برملا کرده است؛

بر اساس این سند، یکی از رسانه‌های محلی در دو ماه نخست سال ۱۴۰۲، مبالغی قابل‌توجه از محل منابع دانشگاه دریافت کرده—بی‌آنکه توضیحی شفاف از نوع خدمات یا اثربخشی آن ارائه شده باشد.

این موضوع به‌خودی‌خود، اگرچه هشداردهنده است، اما آنچه آن را به یک تناقض آشکار بدل می‌کند، تغییر ناگهانی نقش این رسانه در فضای عمومی و مجازی است؛

همان رسانه‌ای که در سال‌های گذشته، در قبال تخلفات گسترده‌ی برخی مدیران وقت، یا سکوت اختیار می‌کرد یا در ستایش آن‌ها می‌نوشت—امروز، ناگهان پرچم‌دار مطالبه‌گری و مبارزه با فساد شده است!

آنچه باید مورد تأمل قرار گیرد، نه فقط انتشار یک سند مالی، بلکه پدیده «جایگزینی نقش‌ها»است؛ یعنی جایی که حامیان دیروز ساختارهای ناکارآمد و هزینه‌تراش، حالا خود را منتقد و مطالبه‌گر معرفی می‌کنند، آن‌هم دقیقاً زمانی که جریان منابع مالی به سوی آن‌ها متوقف شده است.

بی‌راه نیست اگر بگوییم برخی رسانه‌ها، در سال‌های گذشته، عملاً در چرخه‌ای از امتیازگیری، تطهیر، سکوت و بعضاً فشار به رقبا ایفای نقش می‌کردند. پرداخت‌های غیرشفاف، قراردادهای نامتوازن و هزینه‌کرد از بودجه سلامت برای اهداف تبلیغاتی و رسانه‌ای، بخش مهمی از آن میراث است که امروز به شکل بدهی‌های انباشته و اعتماد از دست‌رفته، خود را نشان می‌دهد.

اما آنچه در مدیریت جدید دانشکده علوم پزشکی شوشتر مشهود است، حرکت به‌سوی شفاف‌سازی، ساماندهی هزینه‌کردها و قطع ریشه‌های نفوذ غیرمستقیم در منابع عمومی است. پرهیز از عقد قراردادهای بی‌دلیل، صرف منابع در حوزه‌های ضروری، و اتخاذ مواضع حرفه‌ای در قبال رسانه‌ها، گامی در جهت اصلاح ساختار مالی و اداری دانشگاه محسوب می‌شود.

بی‌شک همین تغییر رویکرد است که موجب واکنش برخی صاحبان منافع شده؛ همان‌هایی که تا دیروز با جیره‌ای از بیت‌المال، قلم را در مدح و ثنا می‌چرخاندند، اکنون از همین قلم‌ها برای حمله و تخریب استفاده می‌کنند.

نباید فراموش کرد که حافظه اجتماعی مردم شوشتر، پویاتر از آن است که این تغییر نقش‌ها را نبیند یا نادیده بگیرد.

مردم به‌خوبی به یاد دارند که چه کسانی در دوره مدیریت پیشین، از عملکرد پرخطای برخی مدیران دفاع می‌کردند و امروز، در قالبی تازه، ژست عدالت‌طلبی گرفته‌اند.

سخن پایانی اینکه:مطالبه‌گری واقعی با قطع منافع آغاز نمی‌شود، با سکوت در برابر تخلف ادامه نمی‌یابد و با تناقض‌های آشکار پایان نمی‌گیرد.

دوره‌ای که بیت‌المال صرف آرامش رسانه‌ای و خریدن سکوت می‌شد، گذشته است. اکنون دانشگاه نیازمند نقد منصفانه، شفافیت عملی و همراهی رسانه‌هایی است که وجدان را به جای جیره، معیار کار خود قرار دهند./ بامدادخوزیان

تاریخ انتشار خبر: سه شنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۴